Значи во нашиов етер, има доста интересни ликови, а и фрикови, да се каже вака искрено. Мене особено ми се интересни новинарите, кои со својот јавен иступ се обидуваат да го задржат нашето внимание и да внесат свој личен печат врз она што го прават пред камерите и микрофоните.

Една од поинтересните медиумски појави секако е респектираната Секуловска Биљана. Она што таа го прави пред камерите или е некој вид уметност или е нешто што повеќето од нас не можат да го разберат низ „очилата“ на секојдневното поимување на новинарството. Нејзините бравурозни игри со јазикот и стилизацијата која ја внесува се нешто невидено. За што станува збор?

Земи на пример едно обично новинарско прашање: „Зошто Марко отиде дома?“. Кај Секуловска тоа не може да биде едноставно така. Таа низ својот журно-артистички алгоритам на рекодирање на јазикот, во стилот на Дуковски, Стефановски, и сличити мајстори, веднаш драматуршки го трансформира во следната неверојатна форма:

„Марко (пауза) дома отиде (пауза). Зошто?“

За да човек ова го изанализира потребни се тешки литературно-стилистички маневри и содржинска анализа за да се протолкува што сѐ се случува овде.

-Значи Секуловска прави директни интервенции во збороредот на своите реченици, при што реди именски синтагми (именски зборовни групи) онака по уметнички преференцијализам, за да логичкиот акцент, го напенали на крај, нешто како во германскиот или турскиот јазик:

„Нему како и на целата меѓународна заедница, му е многу важно да се дискутира за името, иако подоцна се излегува дека двете страни не попуштаат, и се работи за бескрајни , со години преговори.“ (чиста уметност!)“.

-Секуловска користи и т.н. суплетивни реченични форми, т.е. сосема отфрла некои делови од речениците, мислам што ќе ти се предлози и слични дребулии:

„Репликите завршија и со тоа и дуелот македонски претседател и грчкиот амбасадор во Берлин“.

-Поетска репетиција: „За Иванов, реалност е да се добие датум, и тоа датум, а не само препорака за преговорите“.

Ова се само некои егземпларни одредници на оваа извонредна стилистика, оваа волшебна пројава на артизмот во дневното новинарство, па овде може само да апелираме истото повеќе да се цени, а по можност и да се проучува потемелно.